Strictly Female

'Ερωτας vs Αγάπη

2012-02-14T02:29:00.000+02:00

Ας μιλήσουμε για τον έρωτα..

για να δούμε αν κατάλαβα καλά. Θα προσπαθήσω να το περιγράψω απλά.

Είναι ξαφνικά εκείνη η πρώτη στιγμή της ανησυχίας που σε πιάνει με αυτό το επίμονο κοίταγμα στα μάτια. Τι συναίσθημα!! Αυτό που δεν ξέρεις αν είναι καλό η κακό η γιατί συμβαίνει, αυτό που σε γεμίζει απορία και ενόχληση για λίγο..Που όμως δεν κρατάει πολύ αυτό το μπέρδεμα. Δεύτερη, τρίτη, τέταρτη ματιά δυο λόγια και εκεί είναι που αρχίζει. Και μιλάς και γελάς και απορείς και ξεχνιέσαι και ο χρόνος σταματά. Και μετά μένεις μόνος και σκέφτεσαι και γελάς και θυμάσαι και δεν μπορείς να ξεχάσεις ούτε λεπτό. Ανυπομονείς για την επόμενη στιγμή, χαζογελάς όταν χτυπάει το τηλέφωνο και δεν χορταίνεις να μιλάς γι'αυτό..Και τότε έρχονται εκείνες οι πεταλούδες στο στομάχι..εκεί που μπορεί να τρέμεις από το άγχος της συνάντησης να σκέφτεσαι όλα αυτά που θέλεις να πεις και τελικά να μην λες τίποτα γιατί ξανά τελικά σου φτάνει μόνο να είσαι εκεί..και να μην θέλεις να τελειώσει ποτέ. Ποτέ, και είναι τότε που γίνεσαι άτρωτος!

Και σε κάνει να ξεχνάς επειδή σε συγκινεί.

Ας μιλήσουμε για την αγάπη..

σίγουρα δεν έχω καταλάβει καλά..Αλλά θα προσπαθήσω να το δώ απλά.

Η αγάπη είναι δύσκολη, μελαγχολική, έντονη, τρυφερή, αξέχαστη, μοναχική, αποπνικτική, ραδιούργα, εκδικητική, ανίατη, ασφαλής, ανασφαλής, εύκολη, αθόρυβη, φυσιολογική, λογική; ,παράλογη, προστατευτική και άθραυστη. Ονειρεύεται, απογοητεύεται, πέφτει και ξανασηκώνεται ενώ γίνεται όλο και πιο δυνατή. Δεν μπορεί να κρυφτεί όσο και να προσπαθείς, ακόμα και με όλη σου τη δύναμη, να την κρύψεις. Είναι συναρπαστική. Είναι αγχωτική και γεμάτη κατανόηση. Υπερπροστατευτική και ατρόμητη. Σχεδόν γενναία. Σε θρέφει και σε τσακίζει.

Η αγάπη είναι δύσκολη αν μπορείς να την δεις.

Δεν ξεχνάει ποτέ.

Δεν ξέρω αν συγχωρεί.

Η αλήθεια είναι πως όταν βρίσκεις τον έρωτα και την αγάπη, νιώθεις σαν το σπίτι.

'Οτι και αν σημαίνει αυτό.

Η Άννα Καρένινα το σπουδαιότερο έργο του 19ου αιώνα

2012-02-12T13:19:00.001+02:00

Τους μεγαλύτερους συγγραφείς και έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας των τελευταίων 200 ετών επέλεξαν οι συγγραφείς της Βρετανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ως το σπουδαιότερο του 19ου αιώνα αναδείχθηκε η «Άννα Καρένινα» του Λέοντος Τολστόι, και του 20ού αιώνα η «Λολίτα» του Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ.

Για την κατάρτιση της λίστας των προτιμήσεων προτάθηκε σε 125 εξέχοντες συγγραφείς της εποχής μας να επιλέξουν τα αγαπημένα τους βιβλία και να ορίσουν τα 10 καλύτερα έργα λογοτεχνικής μυθοπλασίας - μυθιστορήματα, συλλογές διηγημάτων, έργα δραματουργίας και ποίησης. Σε κάθε βιβλίο δινόταν βαθμολογία που κυμαινόταν από το 1 έως το 10.

www.skai.gr

ΤΟ ΒΗΜΑ - Στην αντεπίθεση περνούν Energa και Hellas Power - oικονομία

2012-02-12T13:06:00.000+02:00

ΤΟ ΒΗΜΑ - Στην αντεπίθεση περνούν Energa και Hellas Power - oικονομία

Εργασιακό κόστος 2

2012-02-08T15:05:00.000+02:00

Γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν θα πεθάνουμε ποτέ όσο και να προσπαθήσουν.
Και πριν, τότε θα αλλάξουν όλα.

Εργασιακό κόστος

2012-02-08T14:58:00.000+02:00

Καμιά κουβερτούλα να κοιμηθούμε θα μας δώσετε ή θα μας αφήσετε στο έλεος του Θεού ?

ΝΤΡΟΠΗ.

«Μικρότερο κακό είναι η αγραμματοσύνη, παρά η κακή και χωρίς μέθοδο εκπαίδευση. Είναι βέβαιο πως ανάμεσα στους αγράμματους ευκολότερα βρίσκει κανείς άνθρωπο ενάρετο, παρά ανάμεσα σ' εκείνους που εκπαιδεύτηκαν χωρίς σωστή μέθοδο.»

2012-02-05T23:31:00.000+02:00

Κοίτα εγώ, αν μου επιτρέπεις

δεν είμαι μόνο αυτό που βλέπεις

Κι είναι φορές που αναρωτιέμαι

πώς καταφέρνω και κρατιέμαι

Του το κρατάω αυτού του κόσμου

που δε μου ανήκει ο εαυτός μου

Γι' αυτό τα δίχτυα που του ρίχνω

είναι όσα θέλω εγώ να δείχνω...

Κοίτα εγώ,

σκέφτομαι και παραμιλώ. Πόση ακόμα κοροϊδία? Ας μου απαντήσει κάποιος!!!!!!!!!! Είναι εδώ που τα λόγια έχουν χάσει την αξία τους. Ήταν λες και όλοι παρακολούθησαν διαφορετική σύσκεψη. Είναι λες και όλοι ζουν σε διαφορετική πόλη με διαφορετικό πολίτευμα, διαφορετικούς νόμους, διαφορετικούς γενικά διαφορετικούς, ξέρετε άλλους. Ξέρετε? Ξέρετε εσείς. Είναι αυτό που λέμε να φύγετε να πάτε αλλού. Εντελώς ανεφάρμοστο.

'Άκουγα ένα ανεγκέφαλο υποκείμενο το πρωί στο κρατικό ραδιόφωνο να μιλά για το πώς συστάθηκαν δεκάδες επιτροπές για να συντάξουν την πρόταση για το νέο εκπαιδευτικό σύστημα και πραγματικά ενώ είμαι άνθρωπος που αγαπώ πολύ το ραδιόφωνο, ξεχύθηκε τόσο μίσος και οργή από μέσα μου που δεν μπορούσαν να παρέμβω στη συζήτηση και να φωνάξω

ΠΑΣ ΚΑΛΑ?????????? Θύμωσα και με τον δημοσιογράφο που του επέτρεπε να θριαμβολογεί χωρίς ίχνος μετριοφροσύνης. (Επίσης έχω θυμώσει και προηγουμένως μαζί του γιατί ενώ αυτός κάνει απεργία, εγώ δεν μπορώ να μην πληρώνω ΕΡΤ που δεν ακούω όταν κάνει απεργία). Αλλά ας κάνει απεργία.

Ποιος πλήρωσε ΕΞΤΡΑ ΚΑΙ ΠΑΧΥΛΑ την Διακομματική Επιτροπή - επιστημονική ομάδα, που αποτελείται από το Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας Βασίλη Κουλαϊδή- που την συντονίζει-, τον Πρόεδρο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής Αλέξη Δημαρά, τον Πρόεδρο του ΣΠΔΕ Ιωάννη Καζάζη, τον πρώην Πρόεδρο του ΣΠΔΕ Γιώργο Μπαμπινιώτη και την πρώην Γενική Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας, Νίκη Γκοτσοπούλου????????????????????

Και αν βγει κάποιος και μου πεί ότι το κάνανε αφιλοκερδώς θα ζητήσω δημόσια συγνώμη!

Και έλεγε ο ανεγκέφαλος πόσο διεξοδικά η επιτροπή και οι παραεπιτροπές (γιατί μην νομίζετε ότι ήταν μόνο αυτοί) μελέτησαν και σχεδίασαν και προσάρμοσαν όλο το σύστημα στις απαιτήσεις της γνώσης και της μόρφωσης

το διάλογο που έχει διεξαχθεί τα τελευταία χρόνια στο πλαίσιο του ΕΣΥΠ και τη συναίνεση που έχει προκύψει σε κρίσιμα ζητήματα,
τα δεδομένα και τις πρακτικές των εκπαιδευτικά επιτυχημένων χωρών,
την παράδοση και το χαρακτήρα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος,
τις ανάγκες, τις απαιτήσεις και τις προσδοκίες των νέων ανθρώπων και των οικογενειών τους

ΕΜΕΤΌ θα κάνω και θα είμαι και ευγενική!

Όσο για την πρόταση τους ότι του φανεί του καθενός πως θα έπρεπε να είναι.

Συλλεκτικό copy - paste - συνειρμικό δοκίμιο των παραπάνω.

Και για να μην παρεξηγηθώ εκτιμώ το επιστημονικό έργο των παραπάνω.

Με απογοήτευσαν όμως πραγματικά.

Απογοήτευσαν αυτή τη γενιά και την επόμενη και την προηγούμενη.

Απογοήτευσαν τον ίδιο τους τον εαυτό γιατί σήμερα που η γνώση τους έχει πραγματικά ανάγκη το μόνο που κάνουν είναι να προδίδουν τους εαυτούς τους ως έρμαια του συμφεροντολογικού συστήματος.

'Εχω και μια ερώτηση:

Εσύ που θέλεις να εφαρμόσεις και προτείνεις όλα αυτά θα διδάξεις και σε όλους τους διορισμένους σου εκπαιδευτικούς σου πώς πρέπει να εφαρμοστεί αυτή η ουτοπική

πρόσβαση στις βαθιές δομές γνώσης χάρη στα μαθήματα της επιλογής των παιδιών που θεσπίζονται, ενώ, ταυτόχρονα, εξασφαλίζεται και επαρκής χρόνος, στο σχολείο, για την ολοκληρωμένη κάλυψή τους. Έτσι, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι μονόωρο μάθημα δεν υφίσταται στο νέο Λύκειο.

ή μήπως θα τους μάθεις πώς πρέπει να αξιολογηθεί αφού διδαχτεί ο σωστός τρόπος πραγματοποίησης της

«ερευνητικής» ή «συνθετικής εργασίας» (αγγλικά Project), ως διακριτή ενότητα του προγράμματος σπουδών

?????????

Για του λόγου το αληθές:

http://www.minedu.gov.gr/grafeio-typou/deltia-typoy/01-02-2012-dt-synedriasi-diakommatikis-epitropis-gia-paideia-protasi-gia-lykeio-kai-systima-prosbasis-diloseis-ypoyrgoy-kai-genikoy-grammatea.html

Με συγχωρείτε, έχω τιμωρήσει τις όμορφες λέξεις μου.

«Η παρηγορία των επιστολών σου...».Ευανθία Καΐρη-Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου. Αλληλογραφώντας όπως θα ήθελαν.

2012-01-29T14:18:00.000+02:00

«Η παρηγορία των επιστολών σου...». Ευανθία Καΐρη-Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου. Αλληλογραφώντας όπως θα ήθελαν
Παναρέτου Π. Αννίτα

H Eυανθία Kαΐρη και η Eλισάβετ Mουτζάν-Mαρτινέγκου γεννήθηκαν στην αυγή του 19ου αιώνα, η μία στην Άνδρο, η δεύτερη στη Zάκυνθο. Yπήρξαν δυο σπουδαίες γυναίκες. H μεγαλύτερη ατυχία τους ήταν ότι γεννήθηκαν σε λάθος χρόνο και λάθος τόπο. H μεγαλύτερη ευτυχία τους θα μπορούσε να είναι η γνωριμία και η συνακόλουθη θερμή τους φιλία.

Tην ευτυχία αυτή, που δεν αξιώθηκαν, θέλησε να τους προσφέρει τούτο το βιβλίο, με τη μορφή μιας μεταξύ τους αλληλογραφίας, έστω και υποθετικής. Aπό τις φανταστικές σελίδες της περνούν πρόσωπα υπαρκτά και ζωντανεύουν πραγματικά περιστατικά, αποκαλύπτοντας αναπάντεχες, λησμονημένες ή και άγνωστες πτυχές της ελληνικής ιστορίας, κοινωνίας και πολιτικής -καθώς και της μικροϊστορίας των τριών νησιών, Άνδρου, Zακύνθου και Σύρου, όπου εκτυλίσσεται η αλληλογραφία-, στους ταραγμένους χρόνους πριν, κατά και μετά την Eπανάσταση του 1821.

Πάνω απ' όλα, μέσα από αυτές τις επιστολές περνούν οι ίδιες, η Eυανθία Kαΐρη και η Eλισάβετ Mουτζάν-Mαρτινέγκου: όσα διαμείβονται μεταξύ τους, φανταστικά ως γραπτή διατύπωση, είναι αληθινά ως περιεχόμενο, καθώς για την πορεία του βίου και της ψυχής τους φρόντισαν οι ίδιες να μας πληροφορήσουν, μέσα από τα γενναιόδωρα γραπτά τους κατάλοιπα.

Γι'αυτό το ανάγνωσμα θα πώ μόνο πως άν έχετε χρόνο και διάθεση αξίζει να κάνετε μια βόλτα παρακάτω. 'Επειτα αποφασίζετε!

Το δράμα του φύλου
Ευανθία Καϊρη και Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου

ΕΛΕΝΑ ΧΟΥΖΟΥΡΗ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ - 11/07/2008
http://archive.enet.gr/online/online_issues?pid=51&dt=11/07/2008&id=29611136

Η ενδοχώρα της μοναξιάς δύο γυναικών
Του Γιωργου Βεη- http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_29/07/2008_279315

The 23 Best Countries for Work-Life Balance (We Are Number 23) - The Atlantic

2012-01-29T13:21:00.001+02:00

The 23 Best Countries for Work-Life Balance (We Are Number 23) - The Atlantic

Τι διαβάζετε σήμερα;

2012-01-28T15:20:00.000+02:00

What are you reading today?

It's an endlessly interesting conversation-starter, and we'd like to record your answers on a Flickr gallery

Readers on the London tube. Photograph: Sarah Lee for the Guardian

What are you reading? is often the start of a great conversation. We swap book recommendations and write about the books we've just readon the site, but now we'd like to invite you to answer the question in pictures – don't tell us, show us.

To do this we have started a Flickr group called What are you reading today? where we invite you to upload your photos and share with us what you are reading. You can post up to seven photos a week in the group, so if you like, you can share what you are reading every day and use it a bit like a visual book diary. This is an experiment so it's up to you which way it goes and what it turns into, but it might be a great way of getting a moving picture of what books are proving the most popular with readers.

The photo can be a picture of you reading your book or just a snap of the cover. As long as we can see the title, we don't mind. And, as library goers across the UK mark Libraries Day on 4 February, this seems the be the perfect moment to show your support for your library by posting a picture of the book you've just borrowed.

If you have any questions, or any problems uploading your photos to the group, please let me know in the thread below. If you're on Twitter you are also welcome to tweet us your photos @guardianbooks.

From:Hannah Freeman

guardian.co.uk, Friday 27 January 2012 10.22 GMT

Article history

http://www.guardian.co.uk/books/booksblog/2012/jan/27/what-are-you-reading-today

Adidas by Stella McCartney

2012-01-28T14:24:00.000+02:00

Cover Up cotton-blend track pants Was €80 Now €48

Cotton-jersey sweater Was €100 Now €50

Marc by Marc Jacobs

2012-01-28T14:02:00.000+02:00

http://www.net-a-porter.com/product/112459
MARC BY MARC JACOBS
Ursula cotton and silk-blend blazer
Was €420 Now €126

Malene Birger

2012-01-28T13:43:00.001+02:00

Υπέροχο κομμάτι με λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά!

BY MALENE BIRGER Ettae striped linen-blend cardigan Was €215 Now €86

Βάζοντας φωτιά στην βροχή μας.

2012-01-15T02:28:00.000+02:00

Ναι και εγώ έβαλα φωτιά στη βροχή,

πόσες φορές άραγε? Πως κυλάει έτσι ο χρόνος? Όλα είναι εδώ και μένουν πάλι εκεί. Σας το έχω ξαναπεί ε? Η αυτοκυριαρχία της ηρεμίας και ο φόβος της αταξίας.Δεν μου αρέσει η αταξία αλλά δεν αντέχω και την τάξη. Αναζητώ κάτι ενδιάμεσο, να κάτι σαν αυτή την φωτιά που βάζω στη βροχή μας που και που. Εκεί που νιώθω πως χρειάζομαι την ηρεμία, την αποκτώ. Κρατά για λίγο καθώς η ψυχή μου ξεκινά και πάλι αυτόν τον ανήσυχο σκοπό. Αυτόν που αγαπώ και με κάνει να νιώθω ζωντανή, κουραστικά υπέροχο...

Πάντα επιλέγω την ηρεμία,

γιατί η ψυχή μου πάντα θα χρειάζεται να βγαίνει γυμνή στη βροχή.

Καληνύχτα..

Καλημέρα και καλή χρονιά !

2012-01-12T11:37:00.000+02:00

25.12.2011

2011-12-26T10:42:00.001+02:00

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ

BUON NATALE

FELIZ NAVIDAD

JOYEUX NOËL

美乐圣诞节

BOLDOG KARÁCSONYT

РОЖДЕСТВОМ ХРИСТОВЫМ

Φρυγανιέρα

2011-12-14T09:55:00.002+02:00

Καλημέρα!

Η πρωινή μου συνειδητοποίηση. Μόνο καλές πράξεις και σκέψεις μέχρι το τέλος του έτους (ευτυχώς μόνο 16 μερούλες). Τι μου λείπει λοιπόν σκέφτηκα για να συνοδέψω το ζεστό καφέ μου?? Λίγο ζεστό ψωμάκι με βούτυρο και φρέσκο μέλι από το χωριό. Βούτυρο έχουμε, μέλι έχουμε (ευχαριστώ το χορηγό), και ψωμάκι έχουμε επίσης! Που θα το ζεστάνουμε?? Στο φούρνο ή στο αντικολλητικό τηγανάκι!

Πολύ ωραία θα πραγματοποιηθεί η επιθυμία μου!!
Αν όμως είχα αυτό μήπως θα ήταν όλα λίγο πιο παιχνιδιάρικα??
Για φετούλες που σου φτιάχνουν τη μέρα!

Φρυγανιέρα Hello Kitty!

Εκτεθειμένη

2011-11-25T01:42:00.001+02:00

Είναι από τις ώρες και τις μέρες που χαίρεσαι να είσαι πίσω στο σπίτι. Από αυτές τις μέρες που νιώθεις ότι γλίτωσες από τα τέρατα της καθημερινότητας. Αυτά τα δικά σου που όμως ούτε εσύ ο ίδιος δεν μπορείς να αντέξεις, να κατανοήσεις, να δικαιολογήσεις.

Μόνο χαίρεσαι που είσαι πάλι πίσω στο σπίτι.

Κάποιες φορές δυσκολεύομαι να γυρίσω. Μου λείπει αυτή η δράση της μέρας. Είναι μέχρι να καταφέρω να βάλω το σώμα κάτω από το κατώφλι του σπιτιού μου. Εκεί που θέλω να πάρω την θέση μου στη ζεστασιά και την θαλπωρή του χώρου μου. Η μυρωδιά του καφέ, τα φρεσκοπλυμένα σεντόνια και τα ετοιμόρροπα ράφια της πάντα σκονισμένης βιβλιοθήκης μας. Αυτά που αγαπώ που διάλεξα ένα ένα και που θα με συντροφεύουν για πολύ, ελπίζω.

Ύστερα είναι και εκείνο το μικρό ζωντανό μου σκυλάκι, που νομίζω ότι χαίρεται όσο τίποτα άλλο στον κόσμο την στιγμή που με αισθάνεται να περνάω την πόρτα. Μα τι χαρά Θεέ μου!

Χάνω όλη μου τη μελαγχολία και γίνομαι ένα με εκείνη και της μιλάω ώρες και εκείνη μ’ακούει. Όχι δεν τα έχω χάσει εντελώς, όλοι οι άνθρωποι που έχουμε ζώα μας αρέσει αυτός ο ρητορικός μονόλογος και στην πραγματικότητα πάντα έχει ανταπόκριση.

Ναι και αυτή η ασφάλεια της επιστροφής πίσω στην ηρεμία. Αυτό το αίσθημα της πληρότητας, αυτό που ακόμα και να ανησυχείς καταφέρνει να σε κάνει να νιώθεις προστατευμένος από όλα. Και οι άνθρωποι μας κάνουν να νιώθουμε έτσι, μαγικά.

Ο άνθρωπός μου.

Κάποιες φορές όλα αυτά.

Κάποιες φορές που χρειάζεται να ημερωθούν τα τέρατα της ψυχής μου.

Εκείνες τις φορές που τους επιτρέπω να ξυπνάνε.

Καληνύχτα.

Η Επανάσταση ψιθυρίζει?

2011-11-13T13:24:00.001+02:00

Δηλαδή τώρα σωθήκαμε?

Διάβαζα άρθρο στον τύπο πρωι πρωι ότι ο λαός έχει ηρεμίσει και νιώθει πιο σίγουρος τώρα που έχουμε νέο πρόσωπο στην διακυβέρνηση τη χώρας αλλά και επειδή αποκαταστάθηκε η πολιτική αστάθεια των προηγούμενων ημερών. Διαβάστε διαβάστε "απο την οργή στην ηρεμία και την αισιοδοξία πέρασε η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών".

Θα τρελαθώ και θα χάσω την κυριακάτικη ηρεμία μου!! Την έχασα ήδη.

Μας κοροιδεύετε?

Τι έγινε τώρα αλλάξαμε σελίδα και όλα καλά ? Ήθελα να ήξερα από ποιον χρηματίζεστε κύριοι για να αναρτάτε δημοσίως τέτοιες απόψεις. Φτάνει πια δηλαδή πως αλλιώς να το πούμε. Εσείς δημοσιογράφοι τι γίνεται, δεν βλέπετε γύρω σας τι συμβαίνει? Και εσείς ζείτε κάτι όπως ο Di Caprio στην ταινία Inception? Μα μιλάμε για την ανοησία σε όλο της το μεγαλείο. Α ναι και μετά έχουμε και ένα άλλο άρθρο για την κακή φορολογία στην χώρα και ένα γιατί ακόμα τα σχολεία δεν έχουν βιβλία και ένα για την ικανοποίηση της κυρίας Λαγκάρντ για τις εξελίξεις στην Ελλάδα και το θέατρο του παραλόγου δεν έχει τελειωμό. Α! ξέχασα έχουμε και τον “πούλα μου βιβλία” ή αλλιώς “μπουμπούκο” !! Τι ζει ο Ελληνικός λαός θεέ μου.

Της επί χρήμασι εκδιδομένης γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα.

Αυτό γίνεται και θα συνεχιστεί για τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια.

Λίαν επιεικώς.

ΓΙΑΤΙ ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ: ΚΟΘΩΝΙΑ

2011-11-12T11:02:00.000+02:00

If you sound like that all you need is a piano.

2011-11-12T10:22:00.000+02:00

Καλημέρα..

Το ρόδι

2011-11-09T10:03:00.002+02:00

Το ρόδι της Κυριακής

Καλημέρα.

Αυτό είναι το ρόδι του Κυριακάτικου απογεύματος.Το άνοιξα το, καθάρισα τα κουκουτσάκια από την φλούδα και τα έβαλα σε ένα σκεύος που μπορεί να αποθηκευτεί στην κατάψυξη. Το ρόδι μυρίζει υπέροχα και εγώ θα έχω ρόδι για τις σαλάτες μου όλο το χειμώνα.

Επιπλέον δημιουργική ψυχοθεραπεία.

Ποσοχή λερώνει!!

Πάγωσε !

Εγώ, ο Σταύρος και η Julia

2011-10-23T16:04:00.000+03:00

Αγαπά τα καθαρά σεντόνια και σε ενοχλεί όταν κολλάς στο pc.

Ευτυχισμένοι μαζί.

Παραδοχή Νο 1

2011-10-23T15:21:00.001+03:00

Sometimes I feel like throwing my hands up in the air

I know I can count on you

Sometimes I feel like saying "Lord I just don't care"

But you've got the love I need to see me through

Είναι επειδή τα χρόνια περνάνε. Επειδή κανείς δεν είναι ευτυχισμένος μόνος του. Ακόμα και όταν είσαι μόνος σου πρέπει να ξέρεις ότι σε μια στιγμή ολα μπορούν να αλλάξουν. Και τελικά μόνο αυτοί που ξέρουν ότι σε μία στιγμή όλα μπορούν να αλλάξουν ίσως επιλέγουν κάποιες φορές να είναι μόνοι. Οι υπόλοιποι που το επιλέγουν, ίσως θα έπρεπε να αναθεωρήσουν. Δεν ξέρω τι θα ήμουν χωρίς όλους αυτούς τους ανθρώπους που αγαπώ γύρω μου.

Όσο για το sex and the city, ας το παραδεχτούμε όλοι πια δημοσίως, ουτοπικά ιδανικό και για τους δυο μας!

2011-10-19T02:07:00.004+03:00

“If it still isn't working and the ex's seem to be moving on and we don't, perhaps the problem isn't the last boyfriend, or the one before him, or even the one before him!

"Ας κάνουμε λοιπόν λίγο την ζωή μας sex and the city...δε ξεχνάμε φίλη"

Και η υπομονή τελειώνει κάποτε. Δεν νομίζετε?

2011-09-27T17:54:00.001+03:00

Κωνσταντινούπολη, Πόλη της Ιστορίας

2011-09-26T12:14:00.001+03:00

Κωνσταντινούπολη. Πόλη του μύθου και της ιστορίας. Της δόξας της αλλοτινής. Πόλη του ονείρου των εθνικών ελπίδων. Πανέμορφη, ονειρική, φιλάει ράθυμα, μα αρχοντικά, τα χείλη της Ευρώπης και της Ασίας.

Κωνσταντινούπολη. Τόσο οικεία, τόσο ελληνική, τόσο τούρκικη, τόσο παγκόσμια. Μια πόλη αυτόνομη, ελεύθερη, που δεν ανήκει σε κανέναν. Μονάχα στα τραγούδια και τους θρύλους, στα παραμύθια και τις αναμνήσεις των λαών που την κατοίκησαν, την αγάπησαν παράφορα, με πάθος, την ονειρεύτηκαν, την κέρδισαν και την έχασαν.

Κωνσταντινούπολη. Πόλη της ιστορίας.

Το βιβλίο-οδηγός περιλαμβάνει όλες τις απαραίτητες γνώσεις: σύντομη επισκόπηση της ιστορίας της Κωνσταντινούπολης και των περιχώρων της, περιγραφή των πιο σημαντικών μνημείων και χώρων επίσκεψης ανά περιοχή, αλλά και γεωγραφικές, αρχαιολογικές, αρχιτεκτονικές και πολιτιστικές πληροφορίες. Παράλληλα, το επιλεγμένο φωτογραφικό υλικό με τις αναλυτικές λεζάντες, οι βιογραφίες και οι χάρτες με την ένδειξη των μνημείων στοχεύουν στην όσο το δυνατόν πληρέστερη ενημέρωση του αναγνώστη.

Ένα αλησμόνητο ταξίδι ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ανατολή.

Καλημέρα! Η σημερινή ανάρτηση του βιβλιοφάγου δεν μοιάζει με τις προηγούμενες. Σήμερα θα σας εκφράσω την αγάπη μου για τα ταξίδια, ξεκινώντας με μια από τις πιο γοητευτικές πόλεις στον κόσμο. Μαγική, βγαλμένη από τα παραμύθια. Αναζητά τον δικό της ταξιδιώτη και ο ταξιδιώτης αναζητά τον δικό του θησαυρό μέσα σ'αυτήν. Πιστέψτε με, κρύβει πολλούς θησαυρούς, έτσι ώστε να μπορεί να ικανοποιήσει και τον πιο απαιτητικό ταξιδιώτη. Φυσικά οι περιγραφές και τα λόγια υστερούν κατά πολύ της πραγματικής εικόνας. Προς τι λοιπόν η πρόταση μου περί αναγνώσεως τής συγκεκριμένης έκδοσης; Πιστεύω πως η γνώση του παρελθόντος μας βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα το παρόν. Γίνεται ο καλύτερος ξεναγός για το προσωπικό μας ταξίδι στην Πόλη και μας δίνει απαντήσεις στα ερωτήματα που δημιουργεί στο μυαλό του καθενός η ίδια η εικόνα.

Η έκδοση είναι δυσεύρετη και έψαξα αρκετά για να την αποκτήσω.Νομίζω πως "μαγικά" το βιβλίο έφτασε στα χέρια μου. Πλούσια εικονογράφηση με πολλές σύγχρονες φωτογραφίες των μνημείων της Πόλης, σκληρό εξώφυλλο (κάτι που λατρεύω στα βιβλία) και η τιμή που το αγόρασα στα 40 ευρώ.

Περίπου πριν από 4 χρόνια η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ παρείχε ως ένθετο την συγκεκριμένη έκδοση, χωρισμένη σε δύο τόμους. Αν έχετε κάπου αποθηκευμένο τέτοιου είδους υλικό μπορείτε να ρίξετε μια ματιά.

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΤΟΝΙ ΠΑΡΣΟΝΣ

2011-09-16T00:02:00.003+03:00

"Ένας άντρας που έχει δύο σπίτια χάνει το μυαλό του. Ένας άντρας που έχει δυο γυναίκες χάνει την ψυχή του." Με φόντο την Κίνα της αλματώδους οικονομικής ανάπτυξης, των μεγάλων ευκαιριών, αλλά και της διαφθοράς, των αδιέξοδων ερώτων, της σκληρότητας και πολύ συχνά, των απάνθρωπων συνθηκών ζωής, όταν η επιβίωση αποτελεί τη μεγαλύτερη φιλοδοξία των περισσότερων ανθρώπων, ζούμε την ερωτική ιστορία ενός Δυτικού και μιας Κινέζας. Ο νέος και φιλόδοξος δικηγόρος Μπιλ Χόλντεν με τη σύζυγό του, Μπέκα, και την τετράχρονη κόρη του, Χόλι, μετακομίζει στην πολύβουη Σανγκάη προσδοκώντας μια καλύτερη ζωή. Εκεί θα βρεθεί αντιμέτωπος με το πάθος ενός νέου και απρόσμενου έρωτα, που θα θέσει σε δοκιμασία τον μέχρι τότε ευτυχισμένο γάμο του. Θα ερωτευτεί την Τζιν Τζιν, μια Κινέζα για την οποία ο έρωτας αποτελεί μέσο επιβίωσης. Ωστόσο, η σχέση τους θα αλλάξει και τους δύο. Εκείνος θα ανακαλύψει τον εαυτό του, θα προσμετρήσει τα όρια των δυνατοτήτων του και θα γνωρίσει μια Κίνα που ούτε καν υποψιαζόταν την ύπαρξή της. Εκείνη, για πρώτη φορά, θα μάθει τι είναι αληθινή αγάπη και πόσο αυτή μπορεί να πληγώσει. Και οι δύο, τελικά, θα πρέπει να κάνουν τις επιλογές τους. Και να υποστούν τις συνέπειες.

Σενάριο βγαλμένο από την αληθινή ζωή. Το λάτρεψα. Μια γυναίκα που αγαπούσε τον άντρα της με όλο της το είναι και μια νεαρή ερωμένη.Ένας άντρας από αυτούς που θα λέγαμε εμείς οι γυναίκες πως μένουν πάντα εκεί όπου τους γνωρίσαμε. Εκεί που ξέχασαν να μεγαλώσουν και να ενστερνιστούν το παραμικρό είδος ευθύνης. Παραδομένοι στην κάθε συναρπαστική ύπαρξη. Εκεί που η δήθεν αυτοθυσία για την οικογένεια καταλήγει κυνήγι προσωπικών φιλοδοξιών και που τελικά όταν χάνεις τον έλεγχο μόνο η γυναίκα σου μπορεί να σε σώσει.

Γιατί τελικά εκείνη ήταν η πρώτη συναρπαστική.

Δυόσμος και Μέντα.

2011-09-15T23:30:00.006+03:00

Καλοκαίρι.

Έχω περάσει και καλύτερα καλοκαίρια. Λίγο το γενικό ασταθές κλίμα, λίγο η αστάθεια η δική μου, να δεν θέλει και πολύ. 'Άλλωστε έκανα και γώ μετά από πολλά χρόνια την θριαμβευτική είσοδο μου στο κλαμπ των Αδιάκοπων. Ναι εμείς οι Α- διάκοποι. Ευτυχώς που υπάρχουν και τα βιβλία και ταξίδεψα λίγο μέσα από τις σελίδες τους. Αγαπώ τα βιβλία. Αντιπαθώ τους εκδότες. Έχω γνωρίσει έναν. Ο κ. Πολύξερος. Δεν είναι όλοι έτσι? Εγώ προς το παρόν τους αντιπαθώ όλους.Τι γαλήνη αυτή η θάλασσα. Την ζητάει το κορμί σου. Την νιώθεις σε όλη σου την ύπαρξη. Με μαγεύει το νερό. Αγαπώ το νερό. Αγαπώ τον ήλιο επίσης. Μόνο που προτιμώ τον χειμερινό..Ο καλοκαιρινός με κουράζει λίγο.

Προτιμώ τον χειμώνα.

Οι φίλοι του μπαμπά μου.

Είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό? Εξαιρετικοί, επαγγελματίες, οι καλύτεροι στο είδος, έμπιστοι, με “φιλικές τιμές¨ πάντα. Τι οι δικοί σας γονείς δεν έχουν τέτοιους φίλους? Είμαι σίγουρη πως αν ξεκινήσουμε από γιατρό περάσουμε σε τεχνίτη και καταλήξουμε σε έμπορο, δεν μπορεί κάπου θα είναι και αυτός ο “ πιο καλύτερος από όλους” φίλος και συγγενής.

Ακόμα και όταν οφθαλμοφανέστατα δεν είναι, θα παραμείνει για πάντα.

Οι φίλοι οι δικοί μου.

Είναι οι πιο καλύτεροι από όλους !!! Και είναι φίλοι μου και “ακόμα” δεν μου πίνουν το αίμα. Τους αγαπώ!

Φίλοι μου ένα δημόσιο ευχαριστώ που με ανέχεστε και με αντέχετε τόσα χρόνια!

Καφές.

25 Μαΐου καφές στην Πόλη: 2 λίρες (ένα ευρώ περίπου)
30 Ιουνίου καφές στην Ρώμη : 1,50 ευρώ

2 Ιουνίου καφές στην Ισπανία : 1,20 ευρώ

Ιούνιο -Ιούλιο -Αύγουστο- Σεπτέμβριο καφές στην Καβάλα : 4 ευρώ

Που ζω τέλος πάντων !!!???

Εργασία.

Δεν έχει δουλειά. Δεν έχει δουλειές ο κόσμος, δεν βγάζει χρήματα ο κόσμος ανησυχώ. Ανησυχώ για τα προς το ζην!

Σεπτέμβριος! !

Ο καλύτερος μήνας του χρόνου. Η μεγάλη ευκαιρία να βάλουμε σε τάξη την ζωή μας. Το καλοκαίρι αποδιοργανώνει. Ο Σεπτέμβρης οργανώνει, ξεκαθαρίζει, αναδομεί. Νιώθεις διαφορετικά, νιώθεις την αλλαγή, αγαπάς ακόμα πιο πολύ τον εαυτό σου και όταν είσαι σε mood και τους άλλους γύρω σου. Οι μυρωδιές υπέροχες με την βραδινή δροσούλα και τι υπέροχα όταν επιζητήσεις αυτό το λεπτό σεντονάκι για τον ύπνο ε?? Που να φανεί και καμιά βροχούλα..και τότε με την μυρωδιά από βρεγμένο χώμα ..Αναπολώ ήδη! Να μείνει για πάντα??

Σήμερα.

Καταστράφηκε το όνειρο για το Παρίσι.

Τώρα.

Χαίρομαι απερίγραπτα που είμαι κοντά σας πάλι και ευχαριστώ τις δύο νέες μου φίλες για τα σχόλια του “βιβλιοφάγου”.

Στην καρδιά των Μουσώνων

2011-08-28T15:43:00.002+03:00

«Νεαρή γυναίκα, είκοσι οκτώ ετών, με υπευθυνότητα, αγάπη για τα παιδιά και γνώσεις για την Ινδία, επιθυμεί θέση συνοδού στο ταξίδι του διάπλου από το Τίλμπερι στη Βομβάη, με αντίτιμο τα μισά ναύλα».

Δημοσίευση αγγελίας στο περιοδικό The Lady. Κόστος: τρία σελίνια και έξι πένες.

Φθινόπωρο του 1928.

Στη δίνη των καιρών, την εποχή που ο Γκάντι αγωνίζεται για την ανεξαρτησία του λαού του, τρεις νεαρές γυναίκες ταξιδεύουν με προορισμό την Ινδία, κάνοντας όνειρα για μια νέα ζωή. Μια αγγελία σε εφημερίδα, ένας επικείμενος γάμος και μια δυνατή φιλία είναι οι αφορμές για την απόφασή τους να αφήσουν την Αγγλία πίσω τους. Η καθεμία μάχεται για την ευτυχία και την επιβίωσή της σε έναν άγνωστο και τόσο διαφορετικό κόσμο.

Ένα βιβλίο εποχής που υμνεί τη δύναμη της ψυχής, τη φιλία, τον έρωτα και μας μεταφέρει στην καρδιά των μουσώνων.

Το βιβλίο βραβεύτηκε στην Αγγλία από το Romantic Novelists Association ως το καλύτερο μυθιστόρημα του 2008.

«Μια κομψά γραμμένη ιστορία γεμάτη με χαρακτήρες που αγαπάς… παραστατική και πειστική»The Lady

Η Βίβα, η Ρόουζ και Τόρ.Τρεις διαφορετικές γυναίκες σ' ένα ίδιο ταξίδι. Μία δύσκολη και απρόσμενη διαδρομή για την κάθε μία ξεχωριστά, μέσα στην οδό που λέγεται ζωή. Ενθουσιασμός, πρόκληση ,φόβος, πόνος και έρωτας είναι λίγα από τα συναισθήματα που κυριεύουν τα πρόσωπα του μυθιστορήματος. Μύθος η αλήθεια? Μεγάλες αλήθειες στα όρια της εμπλοκής τους με τον μύθο.Περίεργοι και εντυπωσιακοί αντρικοί χαρακτήρες αλλά και εξαντλητικές περιγραφές για το φυσικό τοπίο της Ινδίας.Ιστορία για αυτούς που προσμονούν να τελειώσει το ταξίδι που άρχισε, έστω και αν κάπου, η επόμενη σελίδα, φαντάζει χιλιόμετρα μακρυά.Ο προορισμός σε αποζημιώνει.

Ανατινάζεται το φως τις Κυριακές τα μεσημέρια, πάρε με μαζί σου.

2011-08-26T14:55:00.000+03:00

Would you lie with me and just forget the world ?

2011-08-26T12:45:00.000+03:00

Καλημέρα!

2011-08-25T09:46:00.002+03:00

Υπό κατασκευή

2011-08-23T09:27:00.001+03:00

Αναζητώ το νέο ¨ρούχο¨ του χειμώνα. Έχω μπερδευτεί διότι χρειάζομαι απεγνωσμένα κάτι χαρούμενο για τα κρύα πρωινά του δύσκολου χειμώνα. Ετσι να ανοίγω το υπολογιστάκι και να χαζογελώ, έτοιμη να σας μεταφέρω τις σκέψεις μου...

Δύσκολη η αναζήτηση και έχω τόσα να σας πω...

1η Σεπτέμβρη καταληκτική ημερομηνία επιλογής.

Ναι ναι σήμερα θα σας στείλω...φιλιά!

70.000 ´Ελληνες νέοι μετανάστες στις ΗΠΑ

2011-08-01T19:30:00.000+03:00

http://www.antinews.gr/2011/08/01/115948/

Παρούσα

2011-08-01T11:00:00.002+03:00

Καλημέρα, καλό μήνα και καλή εβδομάδα!

Δεν σας ξέχασα το καλοκαιράκι φταίει...Και αυτή η ζέστη..Προς το παρόν διαβάζω το μυθιστόρημα Στην καρδιά των Μουσώνων.

Αναζητώ και επιζητώ την ηρεμία μέσα στις καλοκαιρινές μέρες του Αυγούστου.

Κάτι σαν θεραπεία εαυτού.

Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Εις το επανιδείν..

ΧΡΟΝΙΚΗ ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΤΟΥ ΧΩΝΙΑΤΟΥ ΚΥΡ ΝΙΚΗΤΑ ΑΡΧΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΚΟΜΝΗΝΟΥ ΚΑΙ ΛΗΓΟΥΣΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

2011-07-19T14:25:00.000+03:00

http://users.uoa.gr/~nektar/history/tributes/byzantine_historians/nicetas_choniates_historia.htm

Μη μου γελάς, μη μου λες ότι αυτά που θες είναι μεγάλα κι αυτά που νιώθω εγώ είναι μικρά.

2011-07-19T14:15:00.001+03:00

Ισπανία 1/07/2011

2011-07-13T16:33:00.002+03:00

21:13

Στην Ισπανία είναι σαν να σταματάει ο χρόνος. Μένει κολλημένος εκεί πίσω. Οι λέξεις, μυρωδιές, οι ήχοι. Είναι όλα εκείνα, τα γνώριμα.

Η θερμοκρασία 42-45 βαθμούς. Παραλήρημα των ταύρων, ικανό για παραισθήσεις. Αφόρητα και η θερμοκρασία και οι αναμνήσεις. Σούρουπο και το ταξίδι μακρύ. Χωράφια και χωράφια. Δέντρα που μοιάζουν να φύτρωσαν τυχαία, ένα εδώ ένα εκεί, ένα παρακεί. Και ένας μεγάλος ταύρος! Τρομαχτικό!

Ο ήλιος με τυφλώνει αρνούμενος πεισματικά να πάρει το δρόμο του γυρισμού .Θέλω να του φωνάξω πως εγώ γυρίζω πίσω και πρέπει και αυτός να πάρει το δρόμο του. Γύρνα πίσω και συ, φτάνει !

Τα καλά κρατούν λίγο. Γι'αυτό είναι καλά γιατί αν προσπαθήσεις να τα κάνεις να κρατήσουν πολύ χάνουν τη μαγεία τους.

Μήπως μπορώ να την κρατήσω μέσα σε ένα μπουκάλι ? Αν βάλω ένα τόσο δα μικρό πώμα θα κρατήσει ?

Με κουράζει το ταξίδι, αλλά πάντα επιστρέφω ένας άλλος άνθρωπος.

Είναι η ώρα να γυρίσω λοιπόν. Θέλω να φύγω αλλά χωρίς να χρειαστεί να επιστρέψω. Η ψυχή μου αλλάζει καθώς περνούν τα χρόνια. Ποτέ δεν μπόρεσα να προσδιορίσω κάτι από τον εαυτό μου, να όπως το γραφικό μου χαρακτήρα. Ποτέ σε μία πρόταση μου τα γράμματα μου δεν μοιάζουν το ένα με το άλλο.

Θα τελειώσω το ταξίδι.

Η νοσταλγία δεν μένει εδώ και εγώ έχω κρατήσει μόνο τις εικόνες.

Φεύγω, για να πάω αλλού.

Εις το επανιδείν.

ΤΟ ΧΑΡΕΜΙ, Levy Mossanen Dora, Μεταφραστής: Κουνινιώτη Κρίστυ Εκδότης: Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, Έτος Έκδοσης: 2003

2011-07-04T18:49:00.002+03:00

Το Χαρέμι είναι μια σαγηνευτική και γεμάτη ενδιαφέρον διαδρομή σ' ένα μαγευτικό κόσμο που κατοικείται από σάχηδες, μάντισσες, ευνούχους και σουλτάνες. Ο αναγνώστης παρακολουθεί τη ζωή τριών γενιών θεληματικών και πανούργων γυναικών.Η Ρεβέκκα, που παντρεύεται το δυνάστη σιδερά Ιάκωβο τον Ορφανό, αποκτά από τον καταστροφικό της γάμο ένα μυστηριώδες σημάδι από πυρακτωμένο σίδερο ανάμεσα στα στήθη και την πολυαγαπημένη της κόρη, τη Χρυσόσκονη. Μπαίνοντας στον κόσμο του χαρεμιού, έναν κόσμο γεμάτο χλιδή, ερωτισμό και κίνδυνο, η Χρυσόσκονη γίνεται η ευνοούμενη του σάχη και σύντομα γεννά μια κόρη, ένα πλάσμα γοητευτικό και αδίστακτο, την πριγκίπισσα Κορακίσια, η οποία μια μέρα θα κυβερνήσει την αυτοκρατορία.

Τολμηρό και πρωτόγνωρο ταυτόχρονα. Δεν ξέρω αν πρέπει να το συστήσω ή να το ξεχάσω. Με μπέρδεψε. Ήθελα να το αφήσω και μετά ήθελα να το ξαναδιαβάσω. Το διάβασα μέχρι την τελευταία λέξη. Μάλλον ασκεί μια παράξενη έλξη. Μαγεία από την ανατολή. Ίντριγκα και δολοπλοκία.Ίσως φταίνε αυτά τα μενεξεδί μάτια.

Η φάρμα των ζώων.

2011-06-16T11:39:00.003+03:00

Ακόμα και η λογική έχει μείνει άναυδη σε αυτή τη χώρα.Όλα κινούνται γύρω από μια εξωπραγματική σφαίρα!

Το έχουμε χάσει όλοι "ενχωριακώς"!! Καινούριο λεξιλόγιο κύριε γιατί το ήδη υπάρχον δεν φαίνεται να οδηγεί πουθενά! Οικουμενικές κυβερνήσεις, ανασχηματισμοί, εκλογές κι η Παπαρήγα σήμερα στην ομόνοια να μιλήσει !Προεκλογικά?? Δεν ξέρω απορώ!

Βούηξαν τα κανάλια χτες, οι γνωστοί άγνωστοι που προκάλεσαν αναταραχές χτες αμαύρωσαν την ειρηνική πορεία χιλιάδων πολιτών. Ε τι περίμενες κύριε μέχρι πότε το κατεβαίνω κάνω βόλτα διαμαρτύρομαι, δεν ενοχλώ κανέναν, δεν μ'ακούει κανείς?

Δεν ήταν άγνωστοι λοιπόν λέω εγώ, ήταν αυτοί που θα γίνουμε όλοι σε λίγο.Ιστορία έχεις διαβάσει ποτέ??Υπάρχουν πολλά βιβλία..διάλεξε όποιο θέλεις για όποια χρονική περίοδο του παρελθόντος θέλεις. Κοινωνικό αναβρασμό και έκρηξη το λένε! Οργή.

Αναταραχή στο εσωτερικό! Τι να πρωτοθυμηθώ!

Αυτό ζούμε και οι μεγάλες δυνάμεις προσπαθούν να το παίξουν σωτήρες.Να τώρα σε λίγο θα μας στείλουν και βασιλέα. Μέγα.

Οριακή για τη χώρα στιγμή, όλοι παραιτούνται, ξύπνησαν λέει, αγανάκτησαν! Α για μισό λεπτό !

Αγανακτισμένου, και αυτοί? Δεν τους είδα σε καμία πλατεία. Λέτε τώρα που παραιτήθηκαν να φορέσουν φορμούλα και να βγουν στην πλατεία ??

Δεν σοβαρευόμαστε λέω εγώ που έχουμε πιάσει όχι πάτο, ένα στρώμα κάτω από τη γη ήδη είμαστε κύριέ μου. Η πολιτική ως έννοια πέθανε δεν υπάρχει.

Χτύπησαν τον Τέλλογλου, αναφέρει. Σαφώς λυπάμαι για τον άνθρωπο και είμαι κατά της βίας σε κάθε μορφή της. Όμως με διαβάζεις καλά ? Σε κάθε μορφή βίας !Δεν ανέχομαι κανέναν ανεγκέφαλο που θέλει να λέγεται δημοσιογράφος και να βγαίνει να λέει ότι ανοησία έχει σκεφτεί γι'αυτό που εγώ ζω και βιώνω.

Εμένα που είμαι 26 άνεργη με χίλια δυο πτυχία με θέληση με δύναμη, από μεσοαστική οικογένεια που βιώνει το αβίωτο αυτή τη στιγμή γιατί δεν ήρθες να με ρωτήσεις τι ζω?? Αν μπορώ να ζω? Μου έχουν ήδη στερήσει το όνειρο.Κάθε όνειρο.Με αυτή τη φραστική βία.Αυτή τη ψυχολογική βία. Φταις και συ κύριε Τέλλογλου όπως και κάθε όμοιος σου.

Εγώ βγαίνω στην πλατεία, εσύ βγαίνεις στην πλατεία. Γιατί δε είσαι δίπλα μου στην πλατεία να μας βγάλεις όλους σε ένα παράθυρο να σχολιάσουμε εμείς αυτό που συμβαίνει ?? Ξέρω και άλλους πολλούς σαν εμένα!

Έχω και skype άμα θέλεις!

Ήμαρτον πια!

in.gr - Τα φύτρα φασολιών από γερμανική φάρμα ευθύνονται για την επιδημία E.coli - Ειδήσεις - Κόσμος

2011-06-10T12:47:00.001+03:00

in.gr - Τα φύτρα φασολιών από γερμανική φάρμα ευθύνονται για την επιδημία E.coli - Ειδήσεις - Κόσμος

Ιθάκη

2011-06-09T14:15:00.000+03:00

Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Ένα από τα φιλοσοφικά ποιήματα του Κ.Π. Καβάφη το οποίο εντάσσεται από τους μελετητές του ,στην τρίτη φάση της πορείας του προς την ποιητική ολοκλήρωση, η οποία εκτείνεται από την αρχή του 20^ου αιώνα, ως τον θάνατο του (1900/03-1933).Επηρεασμένος από τον συμβολισμό ο ποιητής προβάλει το ταξίδι προς την Ιθάκη πιθανότατα ως την ζωή του κάθε ανθρώπου όπου μέσα από την καθημερινή πάλη για την επιβίωση μπορεί να κερδίσει εμπειρίες, γνώση, μαθήματα αλλά και σοφία. Σημασία δεν έχει ο προορισμός, καλό είναι να έχεις έναν στην ζωή σου, αλλά ακόμα και να μην καταφέρεις να φτάσεις θα έχεις κερδίσει τόσα πολλά από το ταξίδι. Πόσο μπορεί να πλησιάσει αυτή η θεωρία σε μια ιδέα σχετική με τον ελληνισμό και την οικουμενικότητα του; Με αφορμή ένα παλαιό άρθρο του Νάσου Βαγενά «Ο κόσμος του Καβάφη»[1] , και μετά από μεγάλο προβληματισμό, έφτασα στην εξής σκέψη: Αν τελικά δεχτούμε τον Καβάφη ως διασπορικό που όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο άρθρο είναι διασπορικός καταλήγουμε και στην άποψη πως παρέμεινε διεσπαρμένος χρονολογικά και γεωγραφικά, χωρίς ρίζα, χωρίς νόστο, χωρίς προορισμό, που όμως στην πραγματικότητα γύρευε και αυτός την Ιθάκη του, που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά το σύμβολο της πατρίδας του, τον ίδιο, θα λέγαμε, τον απόδημο Ελληνισμό.

[1] ΒΑΓΕΝΑΣ Ν., Ο κόσμος του Καβάφη, Εφημ. Το Βήμα Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2003.

Μ. Καραγάτσης, Η Μεγάλη Χίμαιρα, Εισαγωγή: Μαίρη Μικέ, Αθήνα : Βιβλιοπωλείον της «Εστίας», 2005

2011-06-02T14:17:00.008+03:00

Η ιστορία τριγυρίζει γύρω από την ιστορία μιας νεαρής Γαλλίδας που ονομάζεται Μαρίνα Μπαρέ και μεγαλώνει σε μια πόλη στην Γαλλία. Περνά δύσκολα παιδικά χρόνια ,καθώς η μητέρα της για να μπορέσει να τους συντηρήσει μετά τον θάνατο του πατέρα της, γίνεται πόρνη. Η συναίσθηση όλου αυτού της προκαλεί παιδικά τραύματα που την ακολουθούν στην ζωή της ώσπου γνωρίζει τον Έλληνα καπετάνιο Γιάννη Ρεϊζή, ερωτεύονται και την παίρνει μαζί του στην Ελλάδα, στο νησί της Σύρου, όπου παντρεύονται και δημιουργούν οικογένεια. Η ζωή κυλάει όμως τα πράγματα αλλάζουν όταν η Μαρίνα γνωρίζει τον αδερφό του Γιάννη, Μηνά και δημιουργείται μεταξύ τους ένας παράφορος ερωτισμός ο οποίος και τελικά εκδηλώνεται σε ένα διάστημα που ο Γιάννης λόγω οικονομικών προβλημάτων, εργάζεται πάλι ως καπετάνιος στο καράβι τους. Εκείνη την μοιραία νύχτα χάνει και το παιδί που έχει αποκτήσει με τον Γιάννη, την μικρή Αννούλα από πνευμονία, ενώ παράλληλα μένει έγκυος από τον Μηνά. Η πεθερά της, γριά Ρεΐζαινα που τους έχει πιάσει στο κρεβάτι της αμαρτίας, μετά την κηδεία της εγγονής της διώχνει τον μικρό γιο της ο οποίος τελικά αυτοκτονεί .Ο Γιάννης ενημερώνεται για όλα ενώ βρίσκεται ήδη στο ταξίδι του γυρισμού. Η δύσκολη τροπή της ζωής στο σπίτι των Ρεΐζηδων αλλά και η εγκυμοσύνη της Μαρίνας, την ωθούν στην αυτοκτονία την ίδια στιγμή που η «Χίμαιρα», το καράβι του Γιάννη μπαίνει στο λιμάνι της Σύρας.

Η μορφή που δίνει στην ηρωίδα του ο Μ. Καραγάτση, είναι τολμηρή, σπάνια και άκρως προοδευτική. Η ίδια τοποθετείται στην θέση της συζύγου, μητέρας, ερωμένης, μορφωμένης γυναίκας αλλά και μιας γυναίκας που επιλέγει να ζήσει σε μια ξένη χώρα. Η σχέση της με την θρησκεία κατέχει σημαντική θέση στο πως μετατρέπεται η Μαρίνα σε ένα πρόσωπο που εμφανέστατα διαφέρει από τα γυναικεία πρότυπα εκείνης της εποχής. Είναι μία γυναίκα που ακόμα και μέσα στην σημερινή κοινωνία θα αντιμετωπιζόταν αναμφίβολα με προκατάληψη και που όμως ο Μ. Καραγάτσης δεν δίστασε να την «γεννήσει», στα μέσα σχεδόν της δεκαετίας του ΄50. Μια μοντέρνα ηρωίδα από ένα λαϊκό και μοντέρνο πεζογράφο.[1]

Εξαιρετικό!!

[1] Δημήτρης Τζιόβας , Η διάρκεια του Καραγάτση, Εφημ. το Βήμα, Αθήνα, 15/02/2009

Περί Δημοκρατίας

2011-06-01T21:50:00.001+03:00

Θα τρελαθώ τελείως κυρία μου ,

Που λέει και ο φίλος μου ο Λάκης!!

Μα είναι δυνατόν να ζω σε αυτή τη χώρα?

Είναι δυνατόν ? Και γω ζω στο δικό μου υπέροχο κόσμο. Ξέρω και κάποιους άλλους που ζουν στο δικό τους υπέροχο κόσμο αλλά για όνομα του Θεού!! ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΚΥΒΕΡΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΧΩΡΑ! (Ισως τότε να ήταν καλύτερα).

Βγήκαν όλοι οι κύριοι χτες και καταδίκασαν τα γεγονότα των αγανακτισμένων πολιτών που απέκλεισαν την είσοδο της βουλής! Τώρα ταπεινώθηκε ο Χοντρός γιατί ένιωσε οργισμένος και ταπεινωμένος Έλληνας χτες , εμ βέβαια τόσο που έφαγε τώρα έχει χρόνο να νιώσει κιόλας! Και για να μην πω για το ανέκδοτο από την άλλη ιστορία του Πετσάλνικου «Η ιστορία έχει δείξει ότι γενικευμένο κλίμα απόρριψης της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, όπου αυτό εκδηλώθηκε, είχε τραγικές συνέπειες για το λαό».

Η ιστορία αγαπητέ κύριε Πετσάλνικε έχει δείξει επίσης τι γίνεται με όλους αυτούς που αναλαμβάνουν να διατηρήσουν την Δημοκρατία σε μία χώρα και τελικά την μετατρέπουν σε ένα ατέρμονο πάρτυ εκμετάλλευσης ολόκληρου του λαού.Πού είσαι εσύ κύριε να τιμωρήσεις όλους αυτούς που πήραν μίζες βαφτίζοντάς τες ξεδιάντροπα και δημοσίως χορηγίες ?? Που ήσουνα?

Σαν δεν ντρέπεστε όλοι λέω εγώ. Και ναι τώρα μόνοι σας πρέπει να ντρέπεστε σαν ξεπεσμένα υποκείμενα που αποτύχατε να εκπληρώσετε τον στόχο σας.

Προβληματιστείτε και καταδικάστε όλοι εσείς που μπαινοβγαίνετε στην βουλή, όσο έχετε ακόμα καιρό.Λυπάμαι που φτάσαμε ως εδώ και λυπάμαι πραγματικά και για εσάς.

Γιατί είστε μόνο για λύπηση.

Κατάλυση του θεσμού της Δημοκρατίας ζούμε και σύ κύριε πρόεδρε τολμάς ακόμα να προφέρεις το όνομά της!

Ξεχάστηκα και βγήκα από το χάρτη...

2011-05-25T02:03:00.001+03:00

2011-05-25T00:26:00.002+03:00

ΟΙ ΑΓΑΠΕΣ

Θα 'ρθουν όλες μια μέρα, και γύρω μου
θα καθίσουν βαθιά λυπημένες
Φοβισμένα σπουργίτια τα μάτια τους,
θα πετούνε στην κάμαρα μέσα
Ωχρά χέρια θα σβήνουν στο σύθαμπο
και θανάσιμα χείλη θα τρέμουν

«Αδελφέ» θα μου πουν «δέντρα φεύγουνε
μες στη θύελλα, και πια δε μπορούμε,
δεν ορίζουμε πια το ταξίδι μας
Ενα θάνατο πάρε και δώσε
Εμείς, κοίτα, στα πόδια σου αφήνουμε,
συναγμένο από χρόνια, το δάκρυ

«Τα χρυσά πού 'ναι τώρα φθινόπωρα,
πού τα θεία καλοκαίρια στα δάση;
Πού οι νυχτιές με τον άπειρον,
έναστρο ουρανό, τα τραγούδια στο κύμα;
Οταν πίσω και πέρα μακραίνανε,
πού να επήγαν χωριά, πολιτείες;

»Οι θεοί μας εγέλασαν, οι άνθρωποι,
κι ήρθαμε όλες απόψε κοντά σου,
γιατί πια την ελπίδα δεν άξιζε
το σκληρό μας, αβέβαιο ταξίδι
Σα φιλί, σαν εκείνα που αλλάζαμε,
ένα θάνατο πάρε και δώσε»

Θα τελειώσουν Επάνω μου γέρνοντας,
θ' απομείνουν βουβές, μυροφόρες
Ολοένα στην ήσυχη κάμαρα θα βραδιάζει,
και μήτε θα βλέπω τα μεγάλα σαν έκπληκτα μάτια τους
που γεμίζανε φως τη ζωή μου...

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

Καλό βράδυ.....

Καλώς Όρισμα

2011-05-24T10:48:00.001+03:00

Γιατί νομίζω πως τα τραγούδια αυτών των παιδιών είναι ξεχωριστά...

Εκείνη

2011-05-24T01:50:00.000+03:00

Μερικές φορές στην ζωή τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα περιμένεις. Είναι μερικές φορές που απλά δεν το αντέχεις. Και όχι πως δεν το αντέχεις, αλλά πως νομίζεις ότι δεν το αντέχεις...πολύ χειρότερα. Και αναρωτιέμαι, όπως πολλάκις διαπράττω, γιατί αγάπη μου δεν αντέχεις? Ένα χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη, αλλά και ένας χωρισμός δεν φέρνει το τέλος. Αντίθετα μάλιστα φέρνει μια καινούρια αρχή που ειλικρινά ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να σε οδηγήσει.

Κλάμα.? Και αν δεν κλάψαμε και αν δεν πονέσαμε και αν δεν πέσαμε. Διότι καλή μου δεν μπορείς να σηκωθείς αν δεν ξέρεις πως είναι να είσαι πεσμένος.Δεν είναι ιστορίες είναι η πραγματικότητα όλα αυτά.

Να εκείνη για παράδειγμα, ερωτεύτηκε παράφορα στα 17 και νόμιζε ότι θα κρατήσει για πάντα. Ξαναερωτευτηκε στα 23 και νόμιζε ότι θα κρατήσει για πάντα. Ξαναερωτεύεται στα 25 και νομίζει ότι θα κρατήσει για πάντα.

Έτσι είναι ο έρωτας υπέροχος και παραπλανητικός. Μερικές φορές... γιατί άλλες πάλι καταφέρνει να πλανέψει και την ίδια την ζωή έτσι ώστε ακόμα και εκείνη να μην μπορέσει ποτέ να ξεμπλέξει από τα δίχτυα του.

Ρώτησε με γιατί τα σκαλίζω έτσι τώρα....

Γιατί κάποιος πρέπει να πει σε μένα σε σένα και στον άλλον πως όλοι κάποτε έχουμε πληγωθεί από αθεράπευτες αγάπες.Όμως το θέμα είναι ότι πάντα μετά από την καταιγίδα έρχεται το ουράνιο τόξο..ε και κει είναι που δεν μπορείς πια να συγκρατήσεις την ευτυχία που ξεχειλίζει τόσο έκδηλα, από κάθε χιλιοστό του εαυτού σου.

Συγχώρεση.

Μπορείς να συγχωρέσεις το παρελθόν σου, που εσύ του επέτρεψες, να σου επιβάλλει να ζείς σαν μια άλλη???

Εκείνη ίσως, εγώ δεν ξέρω. Γιατί μερικές φορές αγαπώ και αυτό το αίσθημα απορίας και προβληματισμού που σε γεμίζει η σκέψη: Μα καλά πως μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι με τόσο εκφυλισμένα συναισθήματα? Μήπως όμως είναι και εκείνη ..??Δεν μπορεί να είναι.

Όχι κυρία μου δεν μπορεί γιατί αν της τραβήξεις την ουρά θα γυρίσει απότομα και θα σε δαγκώσει με όλη της τη δύναμη. Όμως όχι. Αν της δείξεις συμπάθεια και της δώσεις τροφή και αγάπη θα μείνει. Γιατί να φύγει άλλωστε..

Πρόσεξε!

Είναι κάποιοι άνθρωποι που δεν μοιάζουν καθόλου με εκείνη...

Και τότε είναι που χάνει την λογική της και φέρεται παράλογα.

( Απολογία )Αγαπά και θαυμάζει πολύ το αντίθετο φύλλο.

(Αιτιολογία) Μισεί τους ανθρώπους που δείχνουν υπέρτατη αχαριστία στην αγάπη και στον θαυμασμό.

Και τότε το παίρνω προσωπικά.

Έλα Μορφέα και αργήσαμε..

στη θάλασσα....

2011-05-23T16:23:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=14mVzBTwoj0&feature=related

Spanish ‘revolution’: Thousands gather in Madrid’s Puerta del Sol Square [VIDEO]

2011-05-19T17:39:00.002+03:00

http://www.washingtonpost.com/blogs/blogpost/post/spanish-revolution-thousands-gather-in-madrids-puerta-del-sol-square/2011/05/18/AFLzpZ6G_blog.html

Ζαλισμένα ανόητα κοτόπουλα

2011-05-19T09:56:00.000+03:00

Βρέχει ..χάλια ο καιρός,

και όπως θα έλεγε και μια φίλη μμμ εσύ έχεις άποψη για όλα,. Ε μα φυσικά και έχω άποψη για όλα, εδώ κόσμος καίγεται και εμείς ασχολούμαστε με τις ερωτικές ιστορίες του κύριου Στρος Καν. Μισό λεπτό, να διευκρινίσω κάποια πράγματα. Δεν υποτιμώ την σοβαρότητα των κατηγοριών και του θέματος, στην περίπτωση φυσικά που όντως συναίβησαν έτσι τα πράγματα και επιπρόσθετα τοποθετώ ένα δριμύ κατηγορώ απέναντι του κυρίου. 'Όμως επειδή είναι ηλίου φαεινότερο πως κάποιος δεν τον θεωρούσε και τόσο φίλτατο τον κύριο σας ερωτώ: πρέπει εγώ να αποπροσανατολιστώ από αυτή την ομολογουμένως δύσκολη κατάσταση που ζει η χώρα μου (για λόγους που σαφέστατα γνωρίζω, αποδέχομαι και προσπαθώ να αντιμετωπίσω) και να ασχολούμαι με τις σεξουαλικές ορέξεις του κυρίου Στρος?? Δικάστε τον να τελειώνει η υπόθεση να πάει εκεί που του αρμόζει ή τέλος πάντων κάντε τον ότι θέλετε και ούτε που με νοιάζει.

Αυτό που πραγματικά με ενδιαφέρει είναι πως όλοι σήμερα σε αυτή τη χώρα (συμπεριλαμβανομένου και εμού) αρνούνται να δουν την πραγματικότητα. Κάνεις απεργία?? Γιατί κύριε κάνεις απεργία ? Θα χάσεις τη βολή σου δουλεύοντας λίγες ώρες παραπάνω και βγάζοντας όσο μπορείς πιο άξια τα χρήματα που σε πληρώνουμε όλοι οι άλλοι? Και για να πω και μια ακόμη αλήθεια, που έχεις και μούτρα όταν έρχομαι να σου ζητήσω ,ευγενικότατα πάντα, να κάνεις κάτι που απαιτεί να σηκωθείς από το γραφείο σου? Όχι κύριε δεν τα λέω αυτά επειδή δεν είμαι δημόσιος υπάλληλος γιατί και αυτά πάνε τέλειωσαν, θα πεινάσουν και αυτοί σε λίγο.Τα λέω επειδή έχω πνιγεί μέσα σ'αυτόν τον παραλογισμό που όλοι φέρονται σαν ζαλισμένα ανόητα κοτόπουλα.

Σπούδαζα και γω τόσα χρόνια και ο τραπεζικός μου λογαριασμός έχει μηδέν υπόλοιπο.

Λέτε αν είχα πραγματοποιήσει το όνειρα ζωής να γίνω δημόσιος υπάλληλος ,χωρίς να σπουδάσω να είχε κάτι μέσα??!

Ντροπή μας γιατί και για εκείνους που μας φέρανε εδώ, εμείς είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι.

Εσύ και εγώ και ο άλλος και ο δίπλα και όλοι.

Και ναι εμείς επιτρέψαμε να τα φάμε μαζί κύριε!

Βροχερές καλημέρες!

Φίλες μου

2011-05-18T09:33:00.001+03:00

Για τον πρίγκιπα.

Έτσι οι μέρες περνούν.

2011-05-18T09:26:00.001+03:00

Τα χρόνια κυλάνε στους ίδιους ρυθμούς...Αθήνα - Μαδρίτη ενοικιαζόμενο σπίτι..Μα κάπου κρύβεται η αγάπη και εσύ την ακούς..

Άρνηση, άρνηση, άρνηση. Τριπλή. Να κατανοήσουμε και να δούμε την πραγματικότητα. Όμως ποιος την ορίζει? Υπάρχει στ' αλήθεια? Πόσο υποκειμενικό η αντικειμενικό μπορεί να είναι αυτό που ζούμε όλοι μαζί και ο καθένας μας ξεχωριστά. Βέβαια και η θάλασσα μπλέ είναι. Η μήπως γαλάζια?όχι όχι ξέρω είναι πράσινη μερικές φορές και άλλες πάλι αγριεμένη και πολύ μα πολύ μαύρη. Και το φώς του ήλιου ξαφνικά την κάνει χρυσαφένια! Όπως είπε άλλωστε και ένας από τους ειλικρενέστερους και εντιμότερους φίλους που απέκτησα ποτέ στην ζωή μου ένα πρωινό ( εκεί γύρω στις 6:30) "ξύπνα να δεις το φως που μπαίνει στο δωμάτιο μου!!είναι το πιο μαγικό φως που έχω δει ποτέ μου, χρυσαφένιο".

Κάποτε με ενοχλεί αυτό το μαγικό -χρυσαφένιο και μπαίνω όλο και πιο βαθιά στα σκεπάσματα για να μην μ' αγγίζει.

Κάποτε το αναζητώ παράφορα και στήνομαι σαν εξαντλημένος ανυπόμονος πελάτης να περιμένω ώρες τη πρώτη μαγική και χρυσαφένια αχτίδα.

Κάπου δεν έχουμε όλοι κρυμμένη την αγάπη?

Καλημέρα

...Γιατί κάποιος πρέπει ν'ακούει...(συνέχεια)

2011-05-17T23:36:00.000+03:00

Κι έρχεται το βράδυ κι οι απορίες συνεχίζονται...

Λίγο το ότι είχα μία δύσκολη μέρα,λίγο αυτό το αβέβαιο που ζω,λίγο το ότι δεν ξέρω πού πατώ και πού βρίσκομαι....
...ξέρετε κάτι;Νομίζω πως καλά τα είπε η φίλη Φίντυ το πρωί...Γιατί βλέπετε μεγαλώνοντας (ναι μόλις στα 27) ξεκαθαρίζει το τοπίο...Βλέπεις τα πράγματα ξεκάθαρα.Συνειδητοποιείς,παραδέχεσαι και μερικές φορές αποδέχεσαι...Τι;Μα ελάτε φίλες μου...
...ποτέ κάποια καλή νεράιδα δεν έκανε το παλιό ξεφτισμένο τζιν μου ένα από αυτά με την τεράστια μάρκα στο ποπό...Συνέβη σ'εσάς;
...ποτέ ο άσχημος βάτραχος δεν μεταμορφώθηκε σ'εκείνον τον πανέμορφο πρίγκηπα όσο κι αν προσπάθησα...Συνέβη σ'εσάς;
...ποτέ ένας καλοσυνάτος κύριος,δεν με φύλαξε από τους λύκους και τις πονηριές τους...Συνέβη σ'εσάς;
Η ιστορία είναι πολύπλοκη,απαιτεί θάρρος, υπομονή,επιμονή,υποχωρήσεις και σπάνια έχει ευχάριστο τέλος...Δεν ξέρω αν είμαι έτοιμη για όλα αυτά...Δεν ήμουν προετοιμασμένη για όλα αυτά...
Άλλιως μου τα είχαν μάθει...
Να προσπαθείς για το καλύτερο ακόμη κι αν αυτό φαντάζει ακατόρθωτο,να υπομένεις καταστάσεις που σου επιβάλλει,να πιστεύεις σε υποσχέσεις που ξέρεις ότι δεν πρόκειται να τηρηθούν ποτέ,να ελπίζεις,να ονειρεύεσαι αλλά κατά ένα περίεργο τρόπο να απομακρύνεσαι όλο και περισσότερο από το στόχο.
Ως εδώ!Ως πότε θα μου επιβάλλεις να ζω σαν μια άλλη;

Που είναι ο δικός μου πρίγκιπας...

2011-05-17T23:30:00.004+03:00

....από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντα, έψαχνα τον πρίγκιπα μου!Αλήθεια υπάρχει?Έφτασα στα 27 μου για να ανακαλύψω ότι μμμμ...να μώρε....ίσως να μην υπάρχουν οι πρίγκιπες!Ίσως τόσα χρόνια μάταια να έψαχνα το ψηλό,γεροδεμένο παλικάρι με τα λαμπερά μαλλιά και και τα μάτια στο χρώμα του ουρανού που καβάλα στο όμορφο άλογό του θα έρθει να με ζητήσει σε γάμο και να ζήσουμε ευτυχισμένοι και αιώνια αγαπημένοι στο κάστρο του!Γιατί όμως....?ΟΧΙ !!!!Εγώ αρνούμαι να το πιστέψω!Είμαι σίγουρη πως κάποια μέρα θα έρθει...δεν μπορεί....Αν δείτε λοιπόν τον δικό μου πρίγκιπα να του πείτε πως εγώ ακόμη πιστεύω στα παραμύθια και στα happy end γιατί όπως και να το κάνεις ....πάντα στο τέλος... "ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα"।

Καληνύχτα

Ως μια σύγχρονη Φίντυς.

2011-05-17T22:44:00.001+03:00

http://users.uoa.gr/~nektar/history/1antiquity/fintys_about_woman_prudence.htm

Κάπως έτσι.

2011-05-17T13:32:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=8yHE_QobW3g

Γιατί κάποιος πρέπει ν'ακούει.

2011-05-17T13:09:00.001+03:00

Και ξυπνάμε το πρωί γεμάτες απορία.

Μα πως είναι δυνατόν? Να τα πώ ? Θα τα πω. Δεν μπορώ να μην τα λέω.Δεν είναι το στυλ μου.Και αν δεν είναι αυτό μπορεί να μην είναι κανένα Μα θα σκάσω η γυνή.

Η απελευθέρωση είναι πολυέξοδη και εμείς έρμαια του καταναλωτισμού. Η κουζίνα συχνά αποπνικτική αλλά δεν μας πειράζει αρκεί να έχεις κέφι.Η επιστήμη πολύ προοδευτική και απαιτεί χρόνο και ηρεμία κάτι που όχι απλά δεν κατανοείς αλλά γίνεσαι αντίζηλος της. Το ξανθό υπερπολυτελές για μας. Για τις άλλες τρέλα!!

Για να δώ αν κατάλαβα καλά: στην κουζίνα βολεύουμε, να περιμένουμε βολεύουμε, να δουλεύουμε βολεύουμε, να μην σκεφτόμαστε βολεύουμε, το τέλειο σπίτι ΤΟ βολεύουμε και ΣΕ βολεύει, να εκτρέφουμε να ανατρέφουμε, να εκδηλώνουμε αγάπη και φροντίδα βολεύουμε, να είμαστε σύντροφοι, γονείς και διαθέσιμες βολεύουμε και αν συνεχίσω θα μας πάρει μέχρι αύριο.(και πρέπει να σιδερώσω κιόλας).

Ναι όλα μπορούμε να τα κάνουμε ακόμα και αν δεν μας βολεύει.Γιατί κατά ένα περίεργο τρόπο εμείς μπορούμε να σε βολεύουμε παντού και πάντα.Με τον δικό μας υπέροχα αφοπλιστικό τρόπο.

Γιατί έτσι είναι.

Γιατί εμείς δικαιολογούμε πάσαν αρσενική νόσον και μαλακίαν.

Γιατί μας αρέσει και γιατί ενστερνιστήκαμε από μικρές όλες τις μαζοχιστικές τάσεις της πριγκίπισσας και της Σταχτοπούτας και του Happily ever after.

Ακόμα και που ανακαλύψαμε το μετά από το ever after επιθυμούμε ακόμα να το διατηρήσουμε Happily.

Και όλα αυτά γιατί έρχεται μία μέρα που θα κληθείς να αντέξεις να ανέχεσαι να αγαπάς και να φροντίζεις έναν ακόμα εκτός από τον ίδιο σου τον εαυτό. Και ποτέ δεν είσαι έτοιμος.. μάλλον.

Είσαι απλά δειλός ή θαρραλέος.

Μέχρι να γίνεις απλά ανιδιοτελής.

Εκεί κάπου στα 80.

Άντε καλημέρα.

p.s. Μέχρι να φτάσουμε στο εμείς θα λέω αυτό που σκέφτομαι χωρίς να ξέρω αν είναι σωστό η λάθος.